Kitap hakkında
O söze takılmıştım. Tüm evreni özetleyen sihirli söze. Galaksiler, kara delikler, gök taşları ve gezegenler. O sözü emir telakki edip kusursuzca itaat ediyorlardı. Birçok gün ve gecemi dolduran, beni esir alan, yaptıklarımı ihbar edercesine çevreye haykıran söz. “Bana öyle geliyor ki herkes yaşamını bir başkasının yaşamını mahvetmek için kullanıyor.” Mcmurphy karakterini canlandıran oyuncu, bu sözü söylerkenparmağıyla sahneden beni gösteriyordu sanki. Bu çok güçlü, bir o kadar da çok gerçekçi bir sözdü. Belki evrenin sırrını vermiyordu; ama bu kürenin neden koca bir tımarhaneye dönüştüğünü çok güzel açıklıyordu. Ne de olsa, benim yaşamımı mahvedenler, benim bir başkasının hayatını mahvetmeme sebep olmuyor muydu? Bu gerçek, kainat var olduğu sürece insanoğlunun değişmeyecek yazgısı olarak alnına yazılmış olmalıydı. O an bir kez daha anlamıştım kibizler kusurlu varlıklardık ve bunun tek bir sebebi vardı;çünkü Tanrı, bizi böyle yaratmıştı.