Kitap hakkında
Mevlânâ’nın dizeleri, sözün ötesinde bir yolculuğa çağırır bizi. Harflerin, seslerin ördüğü duvarların ardında saklı kalanı gösterir; aşkın, varlığın özüne dokunmanın kapısını aralar. Onun şiirleri, sadece bir mutasavvıfın değil, insanın ta kendisi olan bir gönlün fısıldayışıdır. Yunus’un Anadolu’da bulduğu insanlık neyse, Mevlânâ da aşkta bulur onu. Ümitsizliğin karanlık kuyularını kapatan, umuda binlerce pencere açan bir rehberdir o. Aşk, her şeyin başı ve sonudur; âlem onunla var olmuş, insan da onu dile getiren tek ses olmuştur. Mevlânâ’nın sözleri, bir ırmak gibi akar ve sonunda denize, yani kendisine kavuşur. Onun dizelerinde kaybolmak, kalbin atışlarını duymak, melalin derinliğinde anlam bulmaktır. Bu sayfalar, o büyük gönül insanının ışığını yeniden yakar; her okunuşta yeni bir anlam, yeni bir ders sunar.