Kitap hakkında
Türkiye’deki mimarlık okullarının proje atölyelerinde yapılan çalışmaların çeşitli ortamlarda paylaşılması, bu konuda çalışan akademisyenlerin ve öğrencilerin birbirlerini takip edebilmesi, tecrübelerini paylaşabilmesi açısından büyük önem arz ettiğini düşünen Öztürk’ün, kitap üzerine görüşleri şöyle: “ Mimari tasarım stüdyoları, mimarlık eğitiminin en önemli parçasını oluşturmakta ve mimarlık öğrencisinin tasarlama zihnini kurgulamaktadır. Bu derleme kitabın oluşum amacı da mimarlık eğitiminde farklı üniversitelerin, farklı bakış açılarını ortama sunmak için yazılı bir iletişim materyali yaratmaktır. Bu kitapta yer alan Üniversite ve tasarım stüdyosu seçimleri, zaman içerisinde çalışmalarını takip edebildiğim ve tasarım ortamlarında öncü çalışmalar olduğuna inandığım akademisyenlerin, davet edilmesi ile oluşmuştur. ‘Mimarlık yapı yapmanın ötesinde düşüncenin inşa edilmesidir.” Mimarlık ortamında yapılan, birçok değerli stüdyo çalışmasının gelecekte de paylaşılması dileğiyle...” Mimari tasarım bir araştırma modelinin ve yordamının aynı zamanda tasarım araştırmalarının kaynağı ve nesnesi olduğu fikrini ileri süren Prof.Dr. Nur Çağlar ise kitap için yazdığı Önsöz’de özetle şunları söylüyor: “….. Stüdyo pratiklerine dair bildirişim kaynaklarının çoğalması araştırma potansiyelinin kullanılmasına zemin hazırlar. Elimizdeki kitabın, bu yolda atılmış adımlardan biri olduğunu düşünüyorum. Mimari tasarımın bağlam ve içeriği, araç ve eylemleri, sürekli olarak değişiyor, çeşitleniyor, dönüşüyor ve eviriliyor. Bu yeniliklerin mimarlık eğitimine eklemlenme ve aktarılma yolları üzerine açılımlar çeşitleniyor. Mimarlık okullarının her geçen gün çoğalması, mimarlık eğitim pratiklerine yaklaşımların yelpazesini genişletiyor. Bu durumda mimari tasarım eğitiminde ve pratiklerinde çok sesliliğin, çeşitliliğin ortaya çıkması kaçınılmaz bir sonuç oluyor. Dolayısıyla stüdyolar üzerine kaynak yaratma girişimleri eğitimdeki çeşitlilikleri, farklı ve benzer nitelikleri, değişimi ve gelişmeleri görünür kılmak açısından da önem kazanıyor. Çeşitlilik ister istemez eğitimin niteliğine, mezunların beceri ve yetkinliklerine de yansıyor. Ancak, mimarlık ortamının ve yapılı çevremizin niteliği aynı hızla değişmiyor. Ayrıca değişimlerin pek de olumlu sonuçlar vermediği ortada. Oysa mimarlığımızı değiştirmenin en kısa ve etkili yolu eğitimini değiştirmektir. Dolayısıyla mimari tasarım eğitimi üzerine araştırma ve çalışmaların yoğunlaştırılması yararlıdır….”