Kitap hakkında
"Thessaloniki" 9 Kasım 1912, Selanik Eleni. Eleni Kavaris. Yaşlı balıkçı Gerasimos’un güzeller güzeli, Rum delikanlıların aralarında ‘denizkızı’ dedikleri, akşam iş dönüşlerinde bir an, tadımlık da olsa göz göze gelebilmek için köşe başlarında yolunu gözledikleri, dillere destan Eleni. Masmavi gözleri denizi kıskandıran, simsiyah, bukle bukle saçları Selanik limanına vuran dalgaların şarkısını kulaklarınıza çalan, yumuşak, yumuşacık, bulut beyazı teni en mağrur gün ışığını utandıran ‘balıkçı Gerasimos’un kızı, Eftelya Eleni’. *** Niko toprak oldu, taş oldu. Sürünerek gerisin geri döndürdü zayıf bedenini ve beklemeye başladı. Silah sesleri kesilir kesilmez ayağa fırladı. Bunu yapabildiğine kendi bile şaşırarak tüfeğini kavrayan elleriyle, tüfeğini iki yana deli gibi sallayarak koşmaya başladı. Niko koştu. Koştu koştu koştu. Niko havaya karıştı, rüzgâra karıştı. Rüzgâr oldu, toz oldu. Böyle ne kadar koştu bilinmez. Arkasında kulakları sağır eden bir kükremeyle, güzelim Selanik gecesini bir uğursuz güneş gibi aydınlatan patlama sesiyle koşarken sendeledi. Kafasını korumak için kolları arasına alarak koşmaya devam etti. Selanik’e doğru koştu. Peşine takılan sokak köpeklerini şaşkına çeviren bir hızla koştu.