Kitap hakkında
Mu’tezile düşüncesinde mucize kavramı, peygamberlerin ilahi doğrulayıcısı olarak ele alınır. Allah’ın, elçilerini tasdik etmek için onların elinde yarattığı, insan aklının ve gücünün ötesinde kalan bu olağanüstü olaylar, nübüvvetin kanıtı sayılır. Mu’tezile âlimleri, peygamber göndermeyi Allah’ın bir gereği olarak görür; çünkü yaratılmışların faydasına olan bu görev, adalet ilkesiyle bağdaşır. Onlara göre, Allah’ın elçisini diğer insanlardan ayırmak için mucize göstermesi zorunludur. Bu yaklaşım, mucizeyi hem nübüvvetin ispatı hem de fiziksel dünyanın sınırlarını aşan bir olgu olarak değerlendirir.
Mu’tezile kelamcıları, mucizeyi Ehl-i Sünnet’ten farklı bir bakışla inceler. Onlara göre mucizeler, yalnızca Allah’ın kudretine dayanan ve insanların taklit edemeyeceği türden olaylar olarak ikiye ayrılır. Bu ayrım, ilahi müdahalenin hem nesnelere hem de insanlara yönelik gerçekleştiğini ortaya koyar. Böylece.
Mu’tezile kelamcıları, mucizeyi Ehl-i Sünnet’ten farklı bir bakışla inceler. Onlara göre mucizeler, yalnızca Allah’ın kudretine dayanan ve insanların taklit edemeyeceği türden olaylar olarak ikiye ayrılır. Bu ayrım, ilahi müdahalenin hem nesnelere hem de insanlara yönelik gerçekleştiğini ortaya koyar. Böylece.