Kitap hakkında
Ebu Hureyre (r.a) şöyle dedi: Mekke’den Medine’ye hicret eden Müslümanların fakirleri Resulullah sallallahu aleyhi ve selleme gelerek: -Varlıklı Müslümanlar, Cennetin yüksek derecelerini ve ebedi nimetleri alıp götürdüler, dediler. O zaman Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem: -Hayrola onlar ne yaptılar ki? Diye sordu. Fakir Muhacirler: -Bizim kıldığımız namazı onlar da kılıyorlar. Tuttuğumuz oruçları onlar da tutuyorlar. Üstelik onlar sadaka veriyorlar, biz veremiyoruz. Köle azat ediyorlar, biz edemiyoruz, dediler. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem onlara: -Sizden önde gidenlere yetişebileceğiniz, sizden sonra gelenleri geçebileceğiniz, sizin yaptığınızı yapanlar dışında herkesten üstün olacağınız şeyi haber vereyim mi? diye sordu. -Evet, söyle ya Resulullah, dediler. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: -Her farz namazın peşinden otuz üçer defa Sübhanallah, Elhamdülillah, Allah-u Ekber, dersiniz. Birkaç gün sonra fakir Muhacirler Resulullah sallallahu aleyhi ve selleme tekrar gelerek: -Zengin kardeşlerimiz bizim yaptığımız tesbihleri duymuşlar, aynını onlar da yapıyorlar, dediler. Bunun üzerine Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: -Ne yapalım! Artık bu Allah’ın bir lütfudur; Allah kuluna dileğini verir, buyurdu. (Buhari, Ezan 155)