Kitap hakkında
"Hasan’la Suzan’ın Kerem ile Aslı’dan beter fakat yazılıp söylenmemiş bir aşkları var!” deyince aklıma bir muziplik geldi: “Yoksa bana Hasan ile Suzan’ın aşkını mı yazdıracaksın?” Başını yana çevirerek ileri geri salladı: “Ah, Kerem’ler yok artık, Aslı’lar da ne yazık ki asıllarına sadık değiller!” İşin gerçeği ben gülerken de olsa irkilmiştim; o meşhur hikâyede de Kerem bir Türk, Aslı ise Ermeni kızıydı. Fakat şimdi alabildiğine kaynayan, Osmanlı Devletini temelinden sarsan hadiselerin içinde cereyan eden bu aşk hikâyesi çok daha yaman ve ibretli olmalıydı. Beni düşüncelere dalmış görünce: “Oğlum, artık benim kim olduğumu ve sana canlı şahit olarak çok şeyler anlatacağımı, belgeler ve bilgiler vereceğimi öğrenmiş bulunuyorsun. Hasan’ım bana Türklerle Ermeniler arasında geçen meselelere tarafsız ve insaflı bakma, böyle inceleme sebebi olmuştur; varsın beni Ermeniler Ermeni, Türkler Türk olarak görmesinler.”