Kitap hakkında
Türkçenin derinliklerinde saklı bir duygu olan öfke, yüzyıllar boyunca yalnızca bir his olarak değil, aynı zamanda bedenin gizemli bir yansıması olarak görülmüş. Eski metinlerde "öpke" ya da "öwke" biçiminde karşımıza çıkan bu sözcük, hem akciğeri hem de insanın içindeki kızgınlığı simgeler; çünkü öfkenin, nefesin kaynağından doğduğuna inanılırdı. Dilimizin zenginliği, bu duyguyu anlatan deyimlerde, atasözlerinde ve halk anlatılarında kendini gösterir. Öfke, ateşe benzetilir; yüzde, gözlerde, kaşlarda belirginleşen değişimlerle bedeni ele geçirir, insanı adeta şişirir. Beddualarda, âşıkların atışmalarında ya da destanların kahramanlarında öfke, eylemin itici gücü olur. Bu kitap, Türkçenin köklü kaynaklarına dayanarak öfkenin dildeki izlerini sürüyor, geçmişten günümüze uzanan bu duygunun hikâyesini ortaya koyuyor.