Kitap hakkında
Fatma Aras, « Olduğu Gibi » kitabında ; hüznün ve acının gözyaşıyla karıldığı bir ruh coğrafyasından seslenirken okura, aynı zamanda isyanın kızılını umudun ve direnişin yeşiline döndürmeye çabalıyor. Dolaba kapatılmış, karanlıklar içinde kalmış ürkek ve çaresiz bir çocuk gibi bu günün insanı. İşte o dolabın anahtar deliğinden sızdırmaya çalıştığı bir parça aydınlık, gün ışığı Fatma Aras’ın. Toprağının yağmur sonrası kokusunu, okuyanların dimağından kalbine aşk ile indirmeye çalışıyor; hem de olduğu gibi… Muammer Can SENSİZLİĞİN TAM ÖNÜ Bakıyorum sensizliğin tam önü yeni yeni serpilen bir karanlık. Saçlarım kıvırcık, kirpiklerim gök yolu birisi rüzgâr toplar, diğeri bulut sağar bileklerimde bilmem kaç hüzün halhal içimi oydu zaman attığın konumlar puslu sevgilim sen yoldun, ben yolcu ben sende hiç yürümedim ki! Adımlarım kısa, yalnızlık uzun herkesin bir adresi var dünyada beni dağlara sorun. Ah sevgilim! sen tüneldin, ben kayıp ben senden hiç çıkamadım ki!