Kitap hakkında
1978’de düzenlenen On Altıncı Türk Dil Kurultayı üzerine kaleme alınan bu çalışma, Dil Devrimi’nin arka planına eleştirel bir bakış sunuyor. Sürecin başlangıcından itibaren plansızlık ve temelsizlikle malul olduğunu, Türkçenin köklü yapısına zarar verirken yerine aynı derinlikte bir alternatif koyamadığını ortaya koyuyor. Yazar, devrimin uygulayıcılarının dili bilimsel bir sorumlulukla değil, keyfi müdahalelerle şekillendirdiğini, bu tavrın altında dilimize duyulan yabancılaşmanın yattığını vurguluyor. Kurultay belgeleri ve dönemin tartışmaları üzerinden ilerleyen metin, dildeki tahribatın boyutlarını gözler önüne sererken, okuyucuyu kendi sonuçlarına varmaya davet ediyor. Dilin bir araç değil, miras olduğu gerçeğini hatırlatan bu inceleme, geçmişten ders çıkarmak isteyenler için uyarıcı bir kaynak niteliğinde.