Kitap hakkında
Ahmet Reşat’ın Yakıcı Kadın romanının günümüz Türkçesine diliçi aktarımının yapılmasının ardından, eserin kuramsal bir okumaya uygun olduğunu fark ettik. Bu nedenle romanın üzerine tesis edildiği kötücül kadın tiplemesini, popüler edebiyat merkezinde okumaya karar verdik. Mitolojiden, teolojiden, gelenekten, masallardan taşan ve devamında anlatılarda, romanlarda görünür olan bu kötücül kadın Sahire; ibret vesikası olmak dışında popüler edebiyatın aşk, macera, muamma ve şiddet arayışlarına da cevap vermişti. Bu bağlamda eser, sadece okuruyla buluşmadı, başlangıçtaki amacımızın ötesinde, akademik bir incelemenin de konusu oldu. Metin içinde günümüzde daha az kullanılan ve bilinen kelimeler ve tamlamalar sayfa altında dipnot olarak okura sunuldu. TDK yazım ilkelerini benimsediğimiz aktarımda, zaman zaman metin tamirine gidildi. Okur, inceleme kısmında hem kötücül kadın ve hem de femme fatale kavramına yer verildiğini görecektir. Bu bir kafa karışıklığının ya da akademik özensizliğin sonucu değil, özel bir seçimdi. Femme fatale kavramı, neredeyse terimleşmiş bir adlandırmadır ve çalışmamızda kimlik tanımı olarak sunulması tercih edildi. Bu nedenle tipolojiyi kurarken ve tarihsel süreci değerlendirirken bu terim ekseninden ilerlemeyi uygun gördük. Kötücül kadın ise varoluşsal planda da kötülüğe yaklaşan kadınları tanımak ve femme fatale kavramının cinsiyetçi, bedene yönelik argümanlarından biraz daha uzaklaşabilmek bakımından ana başlık olarak seçildi.