Kitap hakkında
Jean-François Lyotard, modern düşüncenin çözülüşüne odaklanan bu çalışmasında, Batı felsefesinin dil merkezli dönüşümünü, evrensel hakikat arayışlarının sarsılışını ve Marksizmin gerileyişini inceliyor. Teorinin yorgun düştüğü, sermayenin küresel egemenliğinin pekiştiği bir dönemde, postmodernliğin farklı bir yüzüyle karşılaşıyoruz. Kant ve Wittgenstein’ın izinden giderek, Auschwitz gibi yıkım deneyimlerinin yarattığı kopuşu merkeze alıyor. Farklı söylem türlerinin (bilgi, adalet, ikna) ve cümle rejimlerinin (gösterme, buyurma, akıl yürütme) ortak bir ölçütten yoksun oluşu, çatışmayı kaçınılmaz kılıyor. Dilin ve öznenin varsayılan bütünlüğü dağılırken, cümleler arasında bağ kurmanın zorunluluğu beliriyor. Gerçeklik, zaman, yükümlülük ve tarih gibi kavramlar, parçalı bir düşünme biçimiyle yeniden ele alınıyor. Felsefi bir sorgulama olarak okunabilecek bu metin, dilin sınırlarında gezinen bir yolculuğa davet ediyor.