Kitap hakkında
Mithat Cemal Kuntay, bir gün Yahya Kemal için: “Adı var, yapıtı yok,” der. Bunu duyan Yahya Kemal, kendisine şu haberi gönderir: “Onun tek yapıtı da bu söz... Bunu saklayıp, gerisini atsın.” Sadede Gelmek Büyük Millet Meclisi’nin ilk dönemleri... Bir oturumda göçmenlerin durumu tar¬¬tışmaya açılır. Meclis Başkanı Mustafa Kemal, ilk sözü, ısrarla kürsüye gelmek isteyen Mehmet Emin Yurdakul’a verir. Mehmet Emin Yurdakul, konuya, Orta¬asya’dan yapılan ilk göçleri anlatmaya baş¬layarak giriş yapar ve anlattıkça anlatır... Göç konusunu anlatmaktan, göçmen konusuna giriş yapamaz bir türlü. Saatlerin geçtiğini gören Mustafa Kemal, kürsüden sarkarak: “Efendim, sadede gelseniz,” diye bir uyarı yapmak ister. Konuşmanın heyecanı içinde, kendisine ne söylendiğini tam anlamayan M. Emin Yurdakul, Mustafa Kemal’e dönüp: “Ona, arkadaşlar gelecek efendim,” diye yanıt verince, bütün meclis kahkahaya boğulurken, arka sıralarda oturan Urfa Mebusu Yahya Kemal, yanındaki H. Suphi Tanrıöver’e dönerek, şöyle der: “Mehmet Emin, sadede gelme konusunu, şiirde de biz arkadaşlarına bırakır zaten...” İstanbul’a Dönüş Yahya Kemal’e sorarlar: “Üstat, Ankara’nın nesini beğeniyorsu¬nuz?” Yahya Kemal, hiç duraksamadan yanıt verir: “İstanbul’a dönüşünü!” Köşkleri Var Arabaları Var Yahya Kemal, bir gün Orhan Veli’ye İs¬tanbul’un apartmanlarını göstererek şöyle der: “Köşkleri var, arabaları var, halayıkları var... Fakat hiçbir zaman bizim duyduklarımızı duymuyor, bizim düşündüklerimizi düşünemiyorlar. Biz düşünüyoruz, düşünülmüş halde kendilerine anlatıyoruz, yine anlamıyorlar.”