Kitap hakkında
“Ne sevdiğim için yaşayabildim, Ne de vatan için ölebildim.” KAYBETTİN Ne sözler bitti bende Ne de şiirler Ben hâlâ çaylak bir şair Sen, sadece ilham‘lığını kaybettin BEN BUYUM Bitti çünkü umudum Beklentim yok kızlardan Korkacağım bir şey yok, Saklayacağım bir şey de yok Ben buyum çünkü BEN MİYİM? Ben, ben miyim Buradayım, değil miyim Ben neredeyim İşin başında mı, aşkın yarışında mı Bedenimde ölü bir deniz İçimde arzu dolu yükseliş Aklımdaki nedir, kim bilir Bu sadece bende, sır gibidir Söyleyecek sözlerim bekleyişte Kalbimin kilidi kırılmış biçimde Çürümüş tohumlarım yeşermekte Bu ben miyim Ben, ben miyim BU GECE BİTMEZ ÇOCUK Hiçbir aşk, yaramadı bana Hiçbir ayrılık, acısız geçmedi Hep geçmişimle boğuştum, Gidenin arkasından Yarınıma, önüme bakamadım Adı, şanı önemli değil Her isimden, her şehirden Gönlümüze giren oldu Tek kişiyi sevmeyi öğrendiğimde, Giden çoktan gitti Giden, hep gitti hayatımdan da Bir ben, kendimden gidemedim Bu hayatı bırakıp gidemedim Ya da umudumu bırakıp gidemedim Sabır diyorum, ya sabır Büyümüş, olgunlaşmışçasına Yine de vazgeçemiyorum hiçbir zaman Sevdam kadar, çocukluğumu özlemekten Bu gece tüm ışıklar kapalıyken İstanbul’da, Sen de kapat-kapat ışıkları Oda alevler içinde yanarken, Sen üşüyorsun farkında değil misin çocuk Ellerin buz kesmiş, bedenin solmuş, Sen biraz ısın çocuk Çek yorganı üstüne, Düşün sevdiğini hiç bıkmazcasına Aç gözlerinin musluklarını, Çünkü bu gece bitmez çocuk! SON SÖZ Hep son sözümü söylemek istedim, Hep son şiirim dedim Her seferinde yeni sözler, yeni isyanlar dilimde Nefretlerde miyim, özlemlerde mi belli değil Rabbim almadı oyundan beni Ben de sürdürüyorum rolümü