Kitap hakkında
“Sanat, sanat için midir?” yoksa “Sanat, halk için midir?” diye sordular hep yaşlı adamlar topluluğu. Üçüncü bir seçenek olup olmadığını hiç kimse sorgulamadı bile. Sahi, sanat neydi? Sanat, bir hayat tarzı mıydı? “Ben; yazarken, çizerken, boyarken ya da söylerken öyle kanatlanıyorum ki; sanki kendimi havada, bulutların üzerinde uçuyorum zannediyorum…” diye seslendi diğer sanatçı. Bunun için: Sanatçılar tanışmalıydı. Sanatçılar buluşmalıydı. Sanatçılar anlaşmalıydı. Sanatçılar paylaşmalıydı. Aynı dünyadaki ayrı hayatlarını; farklı pencerelerden yorumlamalıydı. Sanatçılar yaşamalıydı. Yalnız, sanatçıların kanatlara ihtiyacı var mıydı? Kanatlar, bu dünyada gerektiği kadar bambaşka dünyalarda da gerekli değil miydi? Fakat yaşamak için kanatlara ihtiyaç yoktu. Uçmak için gerekliydi, kanatlar. Oysa sanat; kanat içindi. Bu, kafiye olsun diye de söylenmemişti.