Kitap hakkında
Osmanlı İmparatorluğu’nun duraklama ve çöküş dönemine dair yaygın kanı, bu topraklarda bilimsel ve teknolojik ilerlemenin neredeyse durduğu yönündeydi. Oysa yakın dönem araştırmaları, bu algının gerçeği yansıtmadığını ortaya koyuyor. Osmanlı’nın bilimle kurduğu ilişki, sanıldığından çok daha dinamik ve yaratıcıydı. Dışarıdan alınan yenilikler, imparatorluğun ihtiyaçlarına göre yeniden şekillendiriliyor, hatta bazı alanlarda dünyaya örnek olacak düzeye ulaşıyordu. Örneğin, 19. yüzyılın sonlarında Osmanlı, telgraf ağı bakımından dünyanın önde gelen devletleri arasındaydı. Bilimsel çalışmalar, eğitim sistemleri ve devletin teknolojiye verdiği destek, toplumun her kesiminde karşılık buluyordu. Türkçe ve Arapça konuşan bilim insanları, bu süreçte önemli roller üstlenmiş, imparatorluğun bilimsel mirası günümüze kadar uzanan izler bırakmıştı. Osmanlı’nın bilimle olan bağını yeniden değerlendirmek, geçmişe dair.