Kitap hakkında
Gözlerim okyanusta, hareketsiz bakıyorum okyanusun derinliklerine. Zırvalık diyorsun değil mi? O zaman cevap ver; benim burada boşuna beklediğimi mi zannediyorsun? Evet, intikam günü er ya da geç gelecek. Benim gibi kendi kıyılarında yaşamak zorunda olan kızlar; adına kader denilen, nefret ettiğim o söz var ya, işte o söz... Onu yaşamak zorunda kalan kız çocukları, yani küçük kadınlar… Ellerinden acımasızca alınan masum çocuklukları onlara teslim edileceği güne kadar onlar da kendi kıyılarında bekleyecekler. Ama onlarla benim aramda kader denilen, insanı güçsüz ve çaresiz bırakan, aynı zamanda kader kadar da insanı güçlü kılan mucizevi bir fark vardır. Onlar bunu kabul edip sadece bekleyecekler. Oysaki ben ayaktayım. Buna kader demeyeceğim. Şimdi git, yeter hadi git! Nereye gideceğine mi bakıyorsun? Ya da bu kıyıdan nasıl çıkacağına? Kitabı okumaktan vazgeçmen yakman ya da kimsenin ulaşamayacağı bir yere atman yeterli.