Kitap hakkında
Amerika’nın en özgün entelektüel seslerinden biri olan filozof ve psikanalist Jonathan Lear, Sonun Tahayyülü’nde şu sorunun peşine düşüyor: Kontrolümüzün zayıf olduğu bir akış ve sonluluk dünyasında serpilip gelişmeyi nasıl başarabiliriz? Lear, iklim krizi ve siyasi çalkantılar karşısındaki şaşkınlığımızı ele alırken, hayal gücümüzü genişletmek için insan bilimlerinin sunduğu imkânlara başvuruyor. Teselli bulmak için genelde sığındığımız dayanakların aslında ne kadar kırılgan olduğunu bize gösteriyor. Yas tutmanın ruhsal olgunluğumuza nasıl katkı sunabileceğini, “iyi”ye dair algımızı şekillendirmede ahlaki timsallerin rolünü ve minnettarlığın iyileştirici gücünü sorguluyor. Bu düşünsel yolculukta Aristoteles’ten Abraham Lincoln’e, Sigmund Freud’dan İngiliz kraliyet ailesinden kopuşlarıyla gündeme gelen Harry ve Meghan’a kadar şaşırtıcı bir figürler geçidi de okura eşlik ediyor. Sonun Tahayyülü, kaygı çağında yas, umut ve minnettarlık üzerinden ayakta kalmak ve anlam üretmek üzerine kuvvetli bir tefekkür. ** “Sonun Tahayyülü, içinde bulunduğumuz büyüsü bozulmuş zamanlarda, doğru kavranmış bir yas sürecinin hayatımıza nasıl anlam katabileceğini vakur ama umutlu bir ruhla ortaya koyuyor. Bizi hayal kırıklığına uğratan umutları, suya düşen projeleri, yitirdiğimiz aşkları ve sona eren bağlılıkları yaratıcı bir yasa çabasına denk düşen bir emekle keşfederek, ‘şimdi ve burada’ ruhun dışa dönüp serpilebileceği bir duruş geliştirebiliriz. Jonathan Lear, umut etmenin ne anlama gelebileceğine dair önceki keşiflerinde yaptığı gibi, burada da yas tutmanın ne anlama gelebileceğine dair kavrayışımızı genişletiyor ve derinleştiriyor.” ―J. M. Coetzee