Kitap hakkında
912 numaralı yelkenin, beyaz gelinliğin olsun Ve sen çırpıntısız denizlerde uç bebeğim Çıkmasın yoluna tek bir dalga Düşmesin o derin gözlerine tek bir damla Bereketli olsun toprakların Hiç bulutsuz bir gökyüzün Beline değen saçların efil efil esen rüzgârlara uyansın Yanakların da benden sana miras pemben Dudağında kelebek dokunuşlu gülden güzel gülüş… Hiç donmasın Hiç solmasın bebeğim Minik ellerin beyaz yelkenini sımsıkı kavramışken Hayatta seni hiç bırakmasın ellerinden Düşmeyesin! Olur ya düşersen Gölgem gövdeni korur bilesin Minik ellerin beyaz yelkenini sımsıkı kavramışken Hayatta seni hiç bırakmasın ellerinden Düşmeyesin! Olur ya düşersen Gölgem gövdeni korur bilesin Olur ya düşersen Sakın ha üzülmeyesin! Hayat bu, de… Ve gül geç bebeğim Düştüğün yerler acıtırsa yüreğini Al acılarını kıvır dizlerinin altına Yeni baştan başla her şeye, gül geç zamana Gül geç bebeğim Dünyam da sensin, yaşam kaynağım da Sen gül ki ben sonsuza güleyim Yolların kır çiçekleriyle dolsun Değmesin yapraklarına ihtiras rüzgârları Koru göğsün de sevdalarını Ve aşka açtırma yaban güllerini Her gün buda sevdanı Sardırma ona sarmaşık dikenlerini Korkma yalnızlıktan Korkma karanlıkta yıldızları toplamaktan Uzan en uzaktakine elin yansa da Uzan… Ve tak onları uzun ipek saçlarına…