Kitap hakkında
Beş Başkan Anıt Tepesi'ndeydi. İleride falezler uzanıyordu. İzliyorlardı. Yakın bir gelecekte orada büyük bir karar verilecekti. Bir devir dönecekti. Henüz değil. Hala buharlar tütüyordu. "Cennete ihanet." dedi bir Başkan. "Neden?" diye ekledi sonra. "Bu sefer yaradılıştan değil." "Bu sefer yaradılış için." diye tamamladı biri. Fincanı eline aldı. "Ya yanılıyorsak?" "Tüm parçalar önümüzde." "Tüm parçalar bu zamanda önümüzde." diye devam etti diğeri. "Birleştirmeyelim mi? Görevimiz değil mi birleştirmek? İnsanın görevi değil miydi birleştirmek?" Buharları derince içine çekti. "Ya birleştiremezsek?" Falezlere çarpıyordu sular. Aşınacaktı. "Yaratılmayız." "Ama yaratıldık." "Çünkü yarattık..." Bir kale gibi. Şimdi. Sarp. Orada dimdik duruyordu. "...Henüz yalnızca kendimizi." diye tamamladı. Koku cezbediyordu. Dudaklarına taşıdı. Yudumlayacaktı.