Kitap hakkında
Dünyanın en yalnız ağacını duydun mu? Adı “Tenere” Tenere, bir zamanlar, Nijer’de, Sahra Çölü’nde bir akasya ağacıymış. Düşünebiliyor musun, dört yüz bin kilometrekarelik bir çölün ortasında tek başına bir Akasya ağacı! Tenere belki de bin yıl önce, o alanda bulunan büyük bir ormanın parçasıymış ama sonra, orman yok olup çöle dönmüş ve kala kala geriye bir tek Tenere kalmış. Kimsesizliğin ve sessizliğin ortasında bir başına... Yine de tutunmuş hayata ve uzun yıllar, dimdik ayakta kalmış. O Tenere ki, çölün ortasında, kökleriyle toprağı kazıyıp, ihtiyacı olan suyu otuz altı metre derinlikte bulan akasya ağacı. Hiç mi kuşları özlemedi Tenere? Hiç mi, yanıbaşında, gürül gürül akan bir dere, dallarında oynayan çocuklar, gölgesinde soluklanan insanlar olsun istemedi? Tenere üşümedi mi hiç, ağlamadı mı, üzülmedi mi, hasta olmadı mı? Üstünden geçen bulutlara bakıp, hayaller kurmadı mı hiç? Kim bilir... Çölün gücü Tenere'yi öldürmeye yetmemiş ama 1973 yılında serhoş bir sürücü gelip, kamyonuyla Tenere’ye çarpmış ve gövdesini kökünden koparıvermiş. Artık Tenere aramızda olmasa da bizlere bıraktığı çok önemli bir mesaj var; “Hey sizler, dünyanın namuslu, vicdanlı ve üreten insanları! Bu sözümü yabana atmayasanız sakın. Ölümünüzün ne zaman ve kimin elinden olacağı hiç önemli değil. Çünkü sadece unutulanlar ölür. Sizler ölümden sonra da hep var olacaksınız. Ya bir kalpte, ya bir duada, ya da bir şarkıda, şiirde, masalda. Çiçekte, toprakta, suda ve rüzgarda sizin suretiniz olacak. Ölümünüz, aslında sizin doğumunuzdur ve siz yeniden doğacaksınız. Öyle temiz, öyle güzel ve öyle ana sütü gibi ak.” Tenere'ler ölmez, serhoş sürücüler ölür!