Kitap hakkında
Ünal Akpınar’ın bu oyununda geleneksel tiyatro formları, yenilikçi bir sahne diliyle buluşuyor. Perdenin fiziksel olarak kullanılamadığı açık alanlarda, oyuncular yaratıcı bir çözümle devreye giriyor: Bir kişi, perde varmışçasına hareket ederek açma kapama işlemini taklit ediyor. Bu sahte perde açıldığında, arkası dönük oyuncular bir anda seyirciye dönerek sahneye dahil oluyor; kapandığında ise tekrar sırtlarını gösteriyorlar. Böylece mekanın sınırları, hayal gücüyle aşılıyor.
Sahne dört bölüme ayrılamadığında, bu görevi arkadaki panolar üstleniyor. Üzerlerine düşürülen resimler ve yazılar, oyuna görsel bir zenginlik katarken, metnin akışını da destekliyor. Ancak bu görseller, oyunun özünü gölgelemeden, ölçülü bir dengeyle kullanılmalı. Orta oyunu geleneğindeki ustalıkla harmanlanan bu anlatım, sadelikten ödün vermeden, izleyiciyi oyunun büyüsüne dahil ediyor.
Sahne dört bölüme ayrılamadığında, bu görevi arkadaki panolar üstleniyor. Üzerlerine düşürülen resimler ve yazılar, oyuna görsel bir zenginlik katarken, metnin akışını da destekliyor. Ancak bu görseller, oyunun özünü gölgelemeden, ölçülü bir dengeyle kullanılmalı. Orta oyunu geleneğindeki ustalıkla harmanlanan bu anlatım, sadelikten ödün vermeden, izleyiciyi oyunun büyüsüne dahil ediyor.