Kitap hakkında
Mehmet H. Doğan’ın *Son Okumalar*’ı, dostluğun ve edebiyatın iç içe geçtiği, samimi bir itiraf gibi karşımıza çıkıyor. Kitabın adını bile son ana kadar saklamış olması, sanki bir sürprizin habercisiymiş gibi geliyor insana. "Son Yazmalar" deseydin daha mı iyi olurdu, bilemiyorum; ama senin yazdıkların, her zamanki gibi, içten ve doğrudan.
Arka kapak yazısını yazmak kolay mı? Hele ki senin kitabın için... "Ne yazılır?" diye düşünüp durdum, sonunda aklıma estiği gibi yazmaya karar verdim. Seni "Mehmet Abi" diye andım, çünkü başka nasıl anabilirdim ki? Eleştirmen, çevirmen, denemeci... Bunlar yetmezdi sana. Kitabını uyurken gördüm, uyanınca konuşuruz diye düşündüm. Ama sen çoktan uzaklaşmıştın. Şimdi, çekinmeden yazabiliyorum işte; çünkü okuyup beğenecek, tartışacak kimse kalmadı yanı başımda.
Bir şair öldü diyecekler ya, senin için yazdıklarım da öyle oldu. Belki de bu yüzden, içimden geldiği gibi yazdım;.
Arka kapak yazısını yazmak kolay mı? Hele ki senin kitabın için... "Ne yazılır?" diye düşünüp durdum, sonunda aklıma estiği gibi yazmaya karar verdim. Seni "Mehmet Abi" diye andım, çünkü başka nasıl anabilirdim ki? Eleştirmen, çevirmen, denemeci... Bunlar yetmezdi sana. Kitabını uyurken gördüm, uyanınca konuşuruz diye düşündüm. Ama sen çoktan uzaklaşmıştın. Şimdi, çekinmeden yazabiliyorum işte; çünkü okuyup beğenecek, tartışacak kimse kalmadı yanı başımda.
Bir şair öldü diyecekler ya, senin için yazdıklarım da öyle oldu. Belki de bu yüzden, içimden geldiği gibi yazdım;.