Kitap hakkında
Türk edebiyatında zorunlu göç teması, tarih boyunca yaşanan acıların ve kopuşların izlerini taşır. İnsanın yurdundan zorla ayrılışı, sadece coğrafi bir yer değiştirme değil, aynı zamanda derin bir travma ve kimlik kaybıdır. Özellikle savaşlar, sürgünler ve siyasi baskılarla şekillenen bu süreç, romanlarda kendine özgü bir yankı bulur. Hilmi Özden’in çalışması, Balkanlar’dan Kafkasya’ya, Kırım’dan Doğu Türkistan’a uzanan göç hikâyelerini, seçilmiş eserler üzerinden psikanalitik ve sosyolojik bir bakışla ele alıyor. Yazar, bu metinlerdeki toplumsal yaraları, bireysel acıları ve kültürel kopuşları disiplinler arası bir yaklaşımla incelerken, göçün sadece bir olay değil, aynı zamanda bir varoluş sorunu olduğunu gözler önüne seriyor. Edebiyatın aynasında yansıyan bu trajik gerçeklik, hem geçmişin izlerini sürüyor hem de günümüzde hâlâ devam eden göç olgusunun derinliklerine ışık tutuyor.