Kitap hakkında
… Düşersem de yürürken bu hayatta gocunmam. Düşmemde de vardır bir hikmet, Yaratıldığım toprağı öptürür bana. Muttasıl zamanlar fevkinde Hasır izleri oluşmuş çehrene baksam doya doya Anlar mıyım acep hal-i pür melalini? Ne Ebu Turab'ı övüp onun gibi yaşadım Ne yüzüme toz kondu onu gurur kabul eyledim. Sildim silkelendim, attım üzerimde ne varsa Sandım ki üzerimdeki tozlar beni kirlendirir! Sandım ki insan kirli elbiseyi çıkarınca aklanır! Çok geç anladım iğfale uğramış fikirlerin İnsanı nasıl da kirlettiğini… … Yetmiyor kelimeler, cümleler kifayetsiz kalıyor. Sabahlara kadar yazsam seni, Hayalinin kenarından geçemem. Aldığın ılık bir nefesi duysaydım eğer, Uzatırdım boynumu celladın ilmeğine Fark etmezdi inanın meczup deseler de bana Sarsalardı beni bir deli gömleğine. (‘Vaveylalar Dürter Beni’ şirinden…)