Kitap hakkında
“Gözlerimin rengi ile baktığını bilmek” “Gül yetimi yüreğime her gün bir rüzgâr dokunur. Sen diye. Senin adını fısıldayıp kulaklarıma “gül kokusu getirdim mutaf diyarlarından” der. Ey gül yüzlü sevdiğim.! Ben bu gül kokularınla yıkıldım senin ayaklarına.” “Ah sevgili, ben yüreğimle gördüm seni. Kaç bahar geçecek bilmiyorum ömrümden, kaç sonbahar örtecek üstümü, hangi çınarlar yaprağını sessizce düşürücek. Kaç kış ölüm gibi sessizce geçecek.“ “Bir yaz sabahının rüzgârında dağılırdı da saçlarım, müşfik bir elin okşadığını hayal ederdim. Sıcak bir merhabanla sallardım geçtiğim bütün yollardan elimi günün başlangıcına.” “Aşka âşık bir Mecnun… Aşka köle olmuş bir Mecnun ki; azadı mümkün olmayan… Leyla’m sonbahar görmemiş bir güldür. Leyla’m aşktan nar gibi yarılıp parçalanan bir yürektir. Bütün aşkların adıdır Leyla. Kelimelerin elifidir Leyla. Bir nakış, bir nakkaş, bir işaret, bir Can, bir kördüğümün adıdır Leyla’m…” “Yüreğimi yüreğine emanet ettiğim, emanetimi bir ömür taşır mısın? Bugün sabah gökyüzü berrak bir maviyle aydınlandı, ak saçlarıma hüzünlü bir rüzgâr dokundu. Ve gözlerim yollarında şimdi, ey başımın tacı, ruhumun sertacı… “Ah nakkaş ah…