Kitap hakkında
“Ver Elini Türkmeneli” hemen hemen on yılın mahsulü. Sebebi, şimdiye kadar edebiyatımızda çok az denenmiş anlatımıdır. Bilhassa post-modernlerde, anlatıcı ve kahraman bakış açısının birlikte kullanıldığı romanlar var; İskender Pala ve Oğuz Atay’da olduğu gibi... Bilemem, belki de okuyucu dikkati gerektirdiği için, bu ifade şekillerinde üçlü bir anlatım denenmemiştir. “Ver Elini Türkmeneli”, böyle bir anlatımın arayışı olduğundan defalarca üstünde durmak zorunda kaldım. Son kitaplarımdan biri hikâye ve deneme iken neden romana yöneldiğim sorulursa eğer şunları diyeceğim. Öğrencilere akıllı tahtada “Kuruluş” sinema filmini izlettiğimde hadisenin akıllarında daha çok kaldığını, ilmî bir metni bazen hatırlamadıklarını müşahede ediyorum. Eli kalem tutan arkadaşlar, bence hüner gösterme merakından öte biraz da günümüz gençliğini düşünerek eser vermeliler. “Ver Elini Türkmeneli (Gönül Sayhası-1)”, sekiz baba önce Kerkük’ten göçmüş bir Türkmen ailenin evladı olarak dedelerime minnet nişanesidir aynı zamanda. Üçleme hâlinde olacak nehir romanının da ilk basamağı...