Kitap hakkında
“Yutkunuyorsun… Tutsak ettiğin kelimeleri ağzından kaçırmaktan çok korkuyorsun. Zamana yenik düşmüş çelimsiz bedeninle hayata tutunmaya çalışıyor lakin tutunduğun dallardan aşağıya doğru kayıyorsun. Beceriksiz bir insan olduğunu düşündükçe kendine hayatı zindan ediyor, etrafındakileri de kaçırıyorsun. Yenik düşmüş esaret altına alınmış bir er gibi her zerrene yapılan işkencelerden sonra yorgun düşüyorsun. Nasılsın sorusuna gizlenmiş merak kokusu burnuna geldikçe sıkılıyorsun. Derdini kimseye açmak istemedikçe gizemli kadın rolünü üstlenmiş gibi görünüyorsun Ama bunu dert etmiyorsun çünkü sen zaten başka dertlerin altında debelenip duruyorsun. Israrcı insanların seni hayata tutundurma çabalarına karşı tepkisizliğini yitirmekten korkuyorsun. Çünkü tepki verirsen yapayalnız kalacağını adın gibi biliyorsun. Ağzını açtığın an küfürlü ve öfkeli cümlelerini rastgele etrafa saçacağını iyi biliyorsun. Ve bu acımasız sözler karşısında hiç kimsenin yara almadan kurtulamayacağını da biliyorsun. İşte bu yüzden hep yutkunuyorsun… Derdini içine akıtıp dışına sahte bir gülücük takıyorsun. Aynadaki sen, içindeki sana akşama görüşürüz diyerek evden ayrılıyorsun…”