Kitap hakkında
Bellek geçmiş ile şimdi arasındaki ilişkiyi anlatır. Geçmişte kalmış bir ânı değerlendirebilmek için belleği devreye sokmamız gerekmektedir. Anları görüntü ile yakaladığından beri sinema da modern hayat için bir bellek aracı olmuştur. Bu çalışmada bellek, Türk sinemasının unutulmuş dönemlerinin, unutulmuş filmlerinin anlatılması açısından bir çerçeve görevi görmektedir. Elinizdeki kitap bir başlangıç niteliğindedir. Çalışma bugünden geçmişe bakarken belleğin kıvrımları arasında yaşanmışlıkları taşıyan Yeşilçam’ın unutulmuş filmlerine, bu yaşanmışlıkların penceresinden bakmayı amaçlamaktadır. Bu filmler üretildikleri tarihleri de içlerinde taşıyarak günümüze ulaşmış birer bellek metinleridir. Sinema endüstriyel, teknik ve ekonomik gelişmelerle bağlantılı olduğu gibi değişimin de göstergesidir. Bu nedenle geçmişin bugüne taşınmasında ve geçmişin incelenmesinde bir fırsat sunar. Sinema geçmiş, tarih, kimlik konularında bellek çalışmalarının bir öznesi olabilmektedir. Kitabın amacı Yeşilçam’ın şimdiye taşıdığı geçmişi ortaya koymaktır. Ancak asıl niyet unutulmuş Yeşilçam’ın hatırlanmasıdır. Ele alınan filmlerin Türk film kültürü içerisindeki yerlerini sabitlemektir. Çalışmanın yazımındaki ruh budur. Bu ruhu ve ilhamı bana veren çok değerli “Eskimeyen Yeşilçamlı” Fikret Hakan’a teşekkür ederim. “O” ve Yeşilçam’ın yaratıcılarının çoğu bu dünyadan göçtüler. Onların önünde saygıyla eğiliyorum. BÖLÜM 1 Yitik Zamanlara Özlem 1. Uzak Ülke Geçmiş ve Unutuşa Ağıt 2. Sinema, Tarih ve Nostalji 3. Hayatın Acımasız Dokumacısı Zaman ve Sinema BÖLÜM 2 Yeşilçam 1. Yeşilçam: Türk Sinemasının Dünü Bugünü 2. Üretim Biçimleri 3. Oyuncuları 4. Yansıttığı Gündelik Yaşam Pratikleri: Kentte Silinmiş Bellekler ve Anı Bekçileri BÖLÜM 3 Az Kişi Tarafından Bilinen Filmler ATÇALI KEL MEHMET- Asaf Tengiz (1964) DOKUZ DAĞIN EFESİ, ÇAKICI GELİYOR-Metin Erksan (1958) ACI HAYAT-Metin Erksan (1962) “AAH GÜZEL İSTANBUL” Atıf Yılmaz (1966) AK ALTIN-Lütfi Ö. Akad (1957) ve UMUT- Yılmaz Güney (1970) BUZLAR ÇÖZÜLMEDEN-Nejat Saydam (1965) HUDUTLARIN KANUNU-Lütfü Ö. Akad (1966) ÖLÜM TARLASI-Atıf Yılmaz (1966) SON-SUZ “Bitmeyen Uzun Yol”