Kitap hakkında
Kuzeydeki "Kızıl Cennet" mi, yoksa Batı’nın çizdiği "Kızıl Cehennem" mi? Zaman Tüneli, okuru 1932’nin tozlu limanlarından 1980’lerin çatırdamaya başlayan devasa bürokrasisine kadar uzanan, elli yıllık benzersiz bir yolculuğa davet ediyor. Başbakan İsmet İnönü’nün heyetine eşlik eden gazetecilerden, Nazım Hikmet’in izini süren edebiyatçılara; tiyatro perdelerinin arkasından kolhozlardaki çay bahçelerine kadar Sovyetler Birliği’nin üç farklı dönemi, Türk aydınlarının keskin gözlemleriyle yeniden hayat buluyor. Falih Rıfkı Atay’ın "şuurlu bir Türk inkılapçısı" olarak döndüğü Moskova sokaklarında; Melih Cevdet Anday’ın Tolstoy’un evindeki derin sessizliğinde ve Erdal Öz’ün Kazak bozkırlarındaki içten dostluklarında dolaşırken, sadece bir rejimle değil, bir devrin ruhuyla karşılaşıyorsunuz. Neden tiyatroya ekmek kadar ihtiyaç duyuyorlardı? Devrimin asıl yükünü omuzlayan kadınların hikayesi neydi? Ve her şeyin "bedava" olduğu bir dünyada, çöküşün ilk sinyalleri nasıl belirdi? Bu kitap, resmi tarih belgelerinin ötesine geçerek; sokaktaki insanın, karaborsadaki Adidas’ın ve bir veda türküsünün izinden giden sivil bir tanıklık. Elleriyle kâğıdı, ruhuyla geleceği dokuyanların hikâyesine hazır mısınız?